Przegląd IMBF przez Yanna Ignaczevičia

„Piętnaście turniejów. Połowa sezonu. I jedno pytanie które nie daje mi spokoju: czy to jest liga ośmiu drużyn — czy liga jednej drużyny i siedmiu statystów? Bo gdy patrzę na ranking, na wyniki, na punkty — widzę Mclaren. I widzę resztę. I między nimi jest przepaść której nikt nie próbuje zasypać." Mclaren Vismo Flyer — 9/10 „Trzy zawodników w top 4 rankingu. 1400 punktów lidera. Pięć tytułów turniejowych. Bonus Stuttgart Championship. Mir Oflusen jako doradca. Mclaren w sezonie IMBF XX gra w innej lidze niż reszta — i nie mówię tego jako komplement. Mówię to jako diagnozę problemu. Leon Krause jest najlepszym zawodnikiem na świecie i robi wszystko żeby to udowadniać co dwa tygodnie. Nick Mclaren jest trzeci i rośnie. Krossner — czwarty na świecie w debiutanckim sezonie — odchodzi do Ineos, ale to nie osłabia Mclarena. To pokazuje jak głęboki jest ten skład — że możesz stracić czwartego zawodnika rankingu i dalej mieć najsilniejszą drużynę w lidze. Jimmy Five na czternastym — rosnąca forma, Ignaczevič go wyróżnił, przyszłość jest jasna. A Krause celuje w topkę Juniors jako zastępstwo za Krossnera. Mclaren nie traci — Mclaren wymienia. Dlaczego dziewięć a nie dziesięć? Bo Krossner odchodzi. I bo w drugiej połowie sezonu Five musi udowodnić że zasługuje na kontrakt. Ale dziewiątka — w lidze gdzie każda inna drużyna marzy o siódemce." Mercedes Bora — 7/10 „Milo Amstram — drugi na świecie. 960 punktów. Dwa tytuły. Mistrz Świata 2025. To jest zawodnik wokół którego buduje się drużynę. Problem? Mercedes zbudowało wokół niego za mało. Théodor Fischer to jest talent na poziomie top 3 — który gra jak top 7. Mistrz Miami a potem porażki w pierwszych rundach. Geniusz w poniedziałek, katastrofa we wtorek. Fischer stabilny to Mercedes w walce o wszystko. Fischer niestabilny to Mercedes w walce o nic. Max Rowler — solidny, mistrz Madrytu, ale spada z top 8 po słabym Summer Tour. Christian Falcon na 28. — dół składu który nie pomaga. Mercedes ma dwa wielkie nazwiska i dwie dziury. Siedem na dziesięć — za Amstrama i za potencjał Fischera. Realizacja tego potencjału? To jest pytanie za trzy punkty których brakuje." Blade Twitch — 7/10 „Klaus Prinz — piąty, trzy finały, zero tytułów. Historia niespełnienia która trwa cały sezon. Axel Lund Avenin — szósty, dwa tytuły, objawienie roku. Historia spełnienia która trwa od pierwszego turnieju. Dwóch zawodników z top 6 w jednej drużynie — na papierze to jest potęga. Na parkiecie? Blade jest trzecią siłą ligi. Nie pierwszą — bo Mclaren jest za daleko. Nie drugą — bo Amstram jest za dobry. Trzecią. I dla drużyny z Prinzem i Aveninem w składzie — trzecia to za mało. Bracia Blade — Ignacy na siedemnastym, Julian na dwudziestym drugim — robią swoje. Mistrzowie debla SM Paris, współwłaściciele, fundament. Nie błyszczą w singlu ale dają drużynie coś czego inne nie mają — tożsamość. Siedem na dziesięć. Tyle samo co Mercedes — ale z zupełnie innych powodów. Mercedes ma gwiazdę i problem z resztą. Blade ma dwie gwiazdy i problem z brakiem tytułu." TAG Heuer Total Energies — 5/10 „Matej Primožič na dziewiątym — powrót do formy, eliminowanie Fischera raz za razem, były mistrz SM który przypomina że umie grać. To jest jasny punkt TAG Heuer. Jedyny naprawdę jasny punkt. Karl Baumann na szesnastym — syn Hansa, były Blade, partner deblowy Heckmana. Solidny ale nie spektakularny. Otto Heckman na dwudziestym — podobnie. Laurent Corvette na dwudziestym piątym — tło. Czterech zawodników, jeden w top 10, trzech w dolnej połowie. TAG Heuer z Bruno Eisenbergiem jako trenerem powinno być lepsze. Pierwszy Mistrz Świata IMBF prowadzi drużynę z jednym zawodnikiem w top 10. To jest marnowanie legendy. Piątka — za Primožiča. Reszta musi zrobić więcej żeby zasłużyć na wyższą ocenę." Redbull — 4/10 „Frank Kurz — mistrz Milano, jedenasty w rankingu, człowiek który pokonał Krausego i Amstrama w jednym turnieju. I to jest jedyne zdanie które mogę napisać o Redbullu bez bólu. Hans Baumann na dziewiętnastym — legenda odchodząca na emeryturę. Kerr Filfone na dwudziestym pierwszym — ostatni z Founding Era, kontrakt nie przedłużony. Steff Kuss na trzydziestym pierwszym — dół dna. Redbull w sezonie 2026 to drużyna w rozkładzie. Jeden wielki moment — Milano — i reszta sezonu w szarości. Czwórka. Ale — i to jest wielkie ale — Redbull na 2027 ma Lipnitza i Vestergaarda Andersena. Czwórka za ten sezon może zamienić się w dziewiątkę za następny. Pod warunkiem że ktoś obok tych dwóch też zacznie grać." Guardian Alphacin — 3/10 „Jules Boletiero — bohater Berlina, dwunasty w rankingu, turniej CL wygrany pokonując pięciu z top 10. I to jest historia. Piękna historia. Jednorazowa historia. Bo po Berlinie — ćwierćfinał w Stuttgarcie, słabe wyniki w Summer Tour, łzy zamiast tytułów. Boletiero potrafi błysnąć — ale nie potrafi tego powtarzać. A drużyna potrzebuje powtarzalności, nie błysków. Ranger Sue na piętnastym — odchodzi do Petronasa. Ignacio Boletiero na dwudziestym czwartym. Nils Croyer na dwudziestym dziewiątym. Guardian to drużyna która traci swojego lidera i nie ma pewności co zostanie. Trójka. Za Berlin Julesa. Za nic więcej. Na 2027 — Kurz i Violette. To zmienia wszystko. Ale oceniam ten sezon, nie następny." Ineos Chrome — 3/10 „Curt Haber na ósmym miejscu. Pięć tytułów SM. Cztery Mastersy z rzędu. Mistrz Warszawy 2026 — turniej CL wygrany pokonując Avenina, Primožiča, Amstrama i Mclarena. Ignaczevič dał Warszawie 10/10. Ignaczevič nazwał Habera zawodnikiem sezonu. I ten sam Ignaczevič daje Ineos trzy na dziesięć. Bo Ineos to nie jest Haber. Ineos to jest Haber i trzech zawodników z dołu rankingu — Michael Phelpsen na dwudziestym szóstym, Matt Caphridge na dwudziestym siódmym, Klyczko na trzydziestym. To jest legenda na pustyni. Trójka — bo Haber zasługuje na minimum trzy sam. Reszta drużyny? Jedynka. Może zero. Na 2027 — Krossner dołącza. Haber i Krossner razem to natychmiastowa zmiana. Ale znowu — oceniam ten sezon. I w tym sezonie Ineos to jest drużyna jednej legendy." Petronas Emirates — 2/10 „Maximilian Müller na osiemnastym — trzykrotny Mistrz Świata na osiemnastym miejscu. To zdanie nie powinno istnieć. Mikołaj Tański na trzynastym — Polak który eliminuje czołówkę ale sam nie przebija szklanego sufitu. Oscar Seysel na dwudziestym trzecim. Nick Fils na trzydziestym drugim — ostatni w rankingu. Petronas to jest drużyna która w Stuttgart Championship nie wygrała ani jednego meczu. Ani jednego. Czterech zawodników, cztery przegrane w pierwszej rundzie. To nie jest wynik drużyny z trzykrotnym Mistrzem Świata w składzie. To jest wynik drużyny która się poddała. Dwójka. Za historię Müllera. Za nic innego. Na 2027 Sue dołącza — i to daje nadzieję. Ale nadzieja to nie jest ocena. Nadzieja to jest życzenie. A ja oceniam fakty." Podsumowanie — liga jednej drużyny „IMBF w sezonie 2026 to jest liga Mclarena. Tak jak IMBF Juniors to liga Lipnitza — IMBF to liga Krausego i jego drużyny. Trzy osoby w top 4. 1400 punktów. 440 przewagi nad drugim. To nie jest rywalizacja — to jest procesja. Mercedes próbuje. Blade próbuje. TAG Heuer próbuje. Ale próbowanie to nie jest wygrywanie. I dopóki żadna z tych drużyn nie znajdzie sposobu na pokonanie Mclarena — nie w jednym turnieju, nie raz, ale konsekwentnie, tydzień po tygodniu — IMBF będzie ligą jednej drużyny. Czy jest nadzieja? Tak. Ale nie w tym sezonie. Nadzieja nazywa się Lipnitz w Redbullu. Krossner w Ineos. Violette i Kurz w Guardianie. Sue w Petronasie. Sezon 2027 może być rewolucją. Sezon 2026? Sezon 2026 należy do Mclarena. I ktoś musi im w końcu powiedzieć że liga potrzebuje rywalizacji — nie dominacji. Bo dominacja jest imponująca. Ale rywalizacja jest piękna. I IMBF zasługuje na piękno." Yann Ignaczevič | MB TV | Przegląd IMBF | sezon 2026 IMBF | sezon 2026 | imbf.com