IMBF 100 Athens — Nick Mclaren. Wreszcie.

Athens. Pierwsze europejskie starcie Spring Tour i pierwszy turniej który dał nam odpowiedź na pytanie które liga zadawała od początku sezonu — kiedy Nick Mclaren w końcu wygra? Odpowiedź brzmi: teraz. W Atenach, w formacie 100 punktów, zawodnik który nosi nazwisko własnej drużyny wreszcie sięgnął po trofeum które mu się należało. I zrobił to pokonując po drodze pięciu różnych rywali — każdego innego, każdego trudnego na swój sposób. Droga Mclarena — cierpliwość i precyzja Runda 1 — Ignacio Boletiero. Spokojne otwarcie. Boletiero — Rzucający Guardiana, połowa jednej z najbardziej charakternych par deblowych w lidze — zagrał przyzwoicie ale Nick Mclaren był skupiony i pewny od pierwszej minuty. Athens zaczynało się obiecująco. Runda 2 — Frank Kurz. Redbull bez zębów? Kurz to zawodnik z doświadczeniem i tytułami w przeszłości — ale w tym sezonie Redbull poza Hansem Baumannem i Filfonem nie pokazuje na co go stać. Mclaren przeszedł pewnie i ruszył po ćwierćfinał. Ćwierćfinał — Max Rowler. Mercedes na drodze. Rowler — bohater ratujący honor Mercedesa w Austin — stanął przed Mclarenem w ćwierćfinale. Mercedes kontra Mclaren, dwie drużyny które coraz wyraźniej stają się głównymi rywalami w lidze. Rowler zagrał odważnie ale Nick Mclaren był lepszy. I przy okazji wyeliminował też Krossnera który odpadł z Rowlerem w drugiej rundzie — Mclaren wyczyścił więc ze swojej połowy drabinki dwóch zawodników w pomarańczowych i srebrno-seledynowych barwach. Półfinał — Axel Lund Avenin. Objawienie sezonu kontra doświadczenie. Avenin który przez pierwsze turnieje sezonu regularnie docierał do późnych rund — tutaj natknął się na Mclarena który miał plan i wykonał go perfekcyjnie. To był mecz w którym energia i nieprzewidywalność Avenina zderzyły się z chłodną precyzją Nicka. Tym razem precyzja wygrała. Finał — Théodor Fischer. Mercedes kontra Mclaren. Znowu. Finał w Athens to był mecz który liga obserwowała z wyjątkową uwagą — nie dlatego że był naładowany osobistymi animozjami jak finał Miami czy półfinał w Mexico City, ale dlatego że reprezentował coś większego. Mercedes kontra Mclaren. Dwie drużyny które w tym sezonie wygrały wszystko co do tej pory było do wygrania — i które coraz wyraźniej zmierzają ku bezpośredniej konfrontacji o prymat w lidze. Fischer wszedł do finału po drodze która była imponująca — półfinał z Amstramem gdzie między dwoma kolegami z Mercedesa panowała zaskakująco spokojna atmosfera, bardziej rywalizacja sportowców niż starcie z podtekstem. Ale w finale czekał Mclaren — i tu Mercedes nie lubi Mclarena a Mclaren nie lubi Mercedesa. Nick grał jak ktoś kto wie że to jego moment. Fischer grał jak ktoś kto chce go zabrać. Tym razem jednak Mclaren był nie do zatrzymania. Sensacja turnieju: Krause odpada w drugiej rundzie Leon Krause i Matej Primožič — mecz który nikt nie typował jako sensację a okazał się największym zaskoczeniem Athens. Primožič to zawodnik o którym liga zdążyła trochę zapomnieć po słabym początku sezonu — 21. miejsce w Rank 2 po człowieku który rok temu wygrał SM i skończył sezon na trzecim miejscu w klasyfikacji generalnej w swoim pierwszym sezonie po powrocie. Ale Primožič jest specyficzny — nie gra równo, nie buduje formy stopniowo. On pojawia się i uderza kiedy nikt się nie spodziewa. W Athens uderzył właśnie w Krausego. Mistrz Vancouver, lider rankingu, człowiek który miał w Europie odbudować swoją pozycję — odpadł w drugiej rundzie. Liga zaniemówiła. Primožič zaś wyszedł z Athens z czymś cenniejszym niż punkty — z sygnałem że może się jeszcze rozkręcić. Kerr Filfone — ostatnia szansa? Ćwierćfinał dla Filfone'a po przegranej z Milo Amstramem — wynik który sam w sobie nie jest zaskoczeniem, ale kontekst jest inny. Kerr Filfone to zawodnik który w tym sezonie regularnie pojawia się w późnych rundach bez przełomowego wyniku. Obserwatorzy ligi zaczynają się zastanawiać — czy to zawodnik który rozkwitnie czy zawodnik który powoli zbliża się do końca drogi? Athens nie dało odpowiedzi. Ale kolejne turnieje Spring Tour mogą już być inne. Trzeba go obserwować. A co u reszty? Spring Tour zaczął się od niespodzianek w środku i na dole stawki. Ignacy Boletiero odpadł w pierwszej rundzie — Guardian bez punktów z Athens. Julian Blade i Nils Croyer też wracają z Grecji z pustymi rękami. Ineos znowu walczyło ale bez spektakularnych wyników — Petronas podobnie. Ta część ligi czeka na swój moment. Gwiazda turnieju: Nick Mclaren Nie ma wątpliwości. Nick Mclaren — człowiek który zaczął sezon od drugiej rundy w Vancouver i pierwszej rundy w Austin — w Athens zagrał najlepszy turniej w sezonie. Pięć meczów, pięć zwycięstw, tytuł. Zawodnik który nosi nazwisko własnej drużyny udowodnił że to nie jest przypadek. Liga to zapamięta. Co dalej? Spring Tour trwa. Za tydzień Belgrad — format 50 punktów i zupełnie inne reguły gry. Krause będzie chciał się zrehabilitować, Fischer pozbierać po przegranym finale, Krossner po rozczarowaniu drugiej rundy. A Primožič — czy to był jednorazowy błysk czy zapowiedź powrotu? Odpowiedzi przyjdą szybko. Nick Mclaren wreszcie wygrał. A liga dopiero zaczyna rozumieć co to oznacza. IMBF | sezon 2026 | imbf.com